Zamiast kolejnych internetowych diet uczestnik poznaje zasady Talerza Zdrowego Żywienia i uczy się odróżniać zalecenia od mitów.

• wiarygodne źródła informacji o żywieniu,
• Talerz Zdrowego Żywienia,
• grupy produktów i proporcje,
• mity żywieniowe,
• sezonowość i lokalność,
• przygotowanie karty gospodarstwa projektowego.

Uczestnik pracuje z rzeczywistymi opakowaniami i uczy się znajdować najważniejsze informacje.

• skład produktu,
• alergeny,
• ilość netto,
• wartość odżywcza,
• daty na opakowaniach,
• różnica między „najlepiej spożyć przed” i „należy spożyć do”,
• porcja rzeczywista a porcja podana na etykiecie.

Liczby z etykiety przestają być abstrakcyjne. Uczestnik przekłada je na realną porcję produktu.

• przeliczanie wartości na porcję,
• procent referencyjnej wartości spożycia,
• cukier na łyżeczki,
• sól i sód,
• porównywanie wielkości opakowań,
• cena za 100 g i cena jednostkowa.

Aplikacje pomagają, ale nie są automatycznie źródłem prawdy. Uczestnik porównuje dane cyfrowe z informacjami na opakowaniu.

• wyszukiwanie produktu po kodzie,
• Open Food Facts,
• aplikacje żywieniowe,
• porównanie danych aplikacji z etykietą,
• rozbieżności w bazach produktów,
• ocena aplikacji,
• podstawy polityki prywatności.

„Bez cukru”, „light”, „źródło błonnika”, „naturalny”, „eko” — uczestnik sprawdza, co rzeczywiście oznaczają takie komunikaty.

• oświadczenia żywieniowe,
• „bez cukrów”,
• „bez dodatku cukrów”,
• „light”,
• „źródło błonnika”,
• „naturalny”, „domowy”, „fit”,
• oznaczenie rolnictwa ekologicznego,
• systemy ocen produktów i ich ograniczenia,
• marketing skierowany do dzieci.

Zasady żywienia przechodzą w praktykę: uczestnik zaczyna budować tygodniowy jadłospis dla swojego gospodarstwa projektowego.

• planowanie posiłków,
• Talerz Zdrowego Żywienia w praktyce,
• przepisy sezonowe i lokalne,
• skalowanie przepisów,
• wykorzystanie produktów, które już są w domu,
• wariant podstawowy i wariant oszczędny.

Jadłospis zostaje zamieniony na konkretną listę zakupów wraz z ilościami i kosztami.

• lista zakupów,
• ilości potrzebnych produktów,
• ceny ze sklepów i gazetek,
• porównywanie wariantów zakupów,
• wspólne listy zakupów,
• aplikacje do list zakupów,
• koszt dnia na osobę.

Planowanie obejmuje również to, co dzieje się z jedzeniem po zakupach.

• ile jedzenia trafia do kosza,
• rachunek marnowania,
• daty na opakowaniach,
• przechowywanie produktów,
• strefy lodówki,
• wykorzystywanie resztek,
• planowanie nadwyżek,
• miejsca ratowania żywności w regionie.

AI i aplikacje mogą przyspieszyć planowanie, ale wymagają kontroli. Uczestnik uczy się korzystać z nich świadomie.

• AI jako pomocnik przy planowaniu posiłków,
• wykorzystanie resztek,
• skalowanie przepisów,
• tworzenie list zakupów,
• błędy AI i obowiązkowa weryfikacja,
• alergeny i ograniczenia w jadłospisie,
• koszt zamawiania jedzenia,
• liczba aplikacji i ich rzeczywista użyteczność,
• cyfrowy ślad aplikacji kuchennych i dostaw.

Finał kursu to praktyczne zadanie na podstawie fikcyjnego gospodarstwa. Uczestnik wykorzystuje narzędzia poznane podczas wcześniejszych spotkań.

• odczytanie etykiet i dat,
• przeliczenia wartości odżywczych,
• porównanie produktów,
• sprawdzenie danych w bazie produktów,
• ocena oświadczeń i oznakowań,
• ułożenie jadłospisu na trzy dni,
• przeskalowanie przepisu,
• lista zakupów wraz z kosztem,
• rachunek marnowania i plan ograniczenia strat,
• rozmowa walidacyjna.